Andrzej Ameljańczyk — generał dywizji i informatyk

Andrzej Ameljańczyk to żołnierz i uczony, łączący doświadczenie wojskowe z działalnością badawczą w informatyce i cybernetyce. Ukształtował kadrę akademicką WAT i kierował uczelnią przez dwie kadencje jako rektor komendant.

Jak wyglądał jego rozwój zawodowy i akademicki?

Wychował się w Sokółce. W latach 1969–1973 studiował cybernetykę o specjalności wojskowej na Wydziale Cybernetyki Wojskowej Akademii Technicznej. Po studiach podjął pracę jako asystent w Instytucie Systemów Informatycznych WAT.

W latach 1973–1975 odbywał studia III stopnia w Centrum Cybernetyki Stosowanej i Informatyki Polskiej Akademii Nauk. Po uzyskaniu habilitacji w 1979 r. awansował na stanowisko adiunkta. W 1983–1989 pełnił funkcję dziekana wydziału, a następnie zasiadał w kolegium rektorów jako prorektor ds. dydaktycznych (1989–1992) i naukowych (1992–1995).

Jak wyglądała służba wojskowa i funkcje państwowe?

W 1995 r. został wybrany na rektora komendanta Wojskowej Akademii Technicznej; przy tej okazji otrzymał awans do stopnia generała brygady. W 1997 r. uzyskał stopień generała dywizji i pozostawał na stanowisku rektora do 2003 r.

Po zakończeniu kadencji kierował pracami nad informatyzacją Sił Zbrojnych. W 2003–2004 był dyrektorem Departamentu Polityki Zbrojeniowej w Ministerstwie Obrony Narodowej oraz dyrektorem ds. uzbrojenia Polski przy NATO. W tym samym roku objął sztabowe dowodzenie nad zaopatrzeniem polskich wojsk w Iraku i Afganistanie jako Szef Logistyki Wojsk Lądowych. W latach 2004–2008 reprezentował Polskę w Europejskiej Agencji Obrony. W lutym 2008 został przeniesiony do rezerwy.

Jakie prowadził badania i jakie ma publikacje?

Zainteresowania naukowe obejmują m.in. optymalizację wielokryterialną, teorię gier, badania operacyjne i matematykę dyskretną. Zajmował się modelowaniem sytuacji konfliktowych w ujęciu cybernetycznym oraz algorytmami rozpoznawania wzorców w diagnostyce medycznej. W 1984 zaproponował własne ujęcie optymalizacji ogólnej i uporządkował wiedzę o optymalizacji wielokryterialnej w polskim piśmiennictwie.

Współautorstwo obejmuje m.in. programy związane z robotyzacją pola walki w ramach Future Combat Systems (2004) oraz prace nad systemami wspomagania decyzji i aplikacjami ICT dla diagnostyki i leczenia chorób cywilizacyjnych. Do wybranych publikacji należą: "Optymalizacja wielokryterialna w problemach sterowania i zarządzania" (1984) oraz prace dotyczące repozytoriów i aplikacji ICT dla badań medycznych.

Jakie pełnił role po przejściu do rezerwy?

Po przeniesieniu do rezerwy w 2008 r. powrócił do pracy naukowej. W latach 2008–2012 kierował Instytutem Systemów Informatycznych, w którym wcześniej był zatrudniony. W latach 2003–2010 wykładał jako profesor wizytujący na Wydziale Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego oraz w Wyższej Szkole Technologii Informatycznych w Warszawie. W 2010 r. wybrano go na członka korespondenta Komitetu Informatyki Polskiej Akademii Nauk. W 2017 r. przeszedł na emeryturę.

Jakie otrzymał odznaczenia i wyróżnienia?

Otrzymał Order Odrodzenia Polski w trzech klasach: Krzyż Kawalerski (4 sierpnia 1994), Krzyż Oficerski oraz Krzyż Komandorski (3 września 2001) – z uzasadnieniem za działalność w obszarze rozwoju techniki i wynalazczości. Do pozostałych odznaczeń należą Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Komandorski Innowacji Wojskowej, Medal Honorowy Stowarzyszenia Polskich Wynalazców i Racjonalizatorów im. Tadeusza Sendzimira oraz Medal Euroatlantycki.

Najważniejsze fakty

• Urodzony 5 sierpnia 1949 w Gdyni; wychowany w Sokółce.
• Rektor komendant Wojskowej Akademii Technicznej w latach 1995–2003.
• Stopień wojskowy: generał dywizji (awans 1997).
• Badania: optymalizacja wielokryterialna, teoria gier, zastosowania w diagnostyce medycznej.
• Członek korespondent Komitetu Informatyki PAN od 2010; przeszedł na emeryturę w 2017.