ORP Wicher to pierwszy nowoczesny polski kontrtorpedowiec okresu międzywojennego. Okręt został trafiony podczas nalotu 3 września 1939 roku w porcie w Helu i ostatecznie zatopiony. Na dnie Bałtyku zachowały się fragmenty kadłuba oraz elementy maszynowni. Wrak leży w rejonie cypla Helu i jest wymieniany w rejestrach zabytków morskich.
Gdzie dokładnie leży wrak ORP Wicher?
Pozycja wraku podawana jest przybliżonymi współrzędnymi 54°36'43.4"N, 18°46'50.4"E. Części szczątków rozciągają się na stoku od płycizny do głębszych partii dna. Najpłytsze fragmenty zaczynają się około 6 m, a najgłębsze kończą przy około 21 m. Układ pozostałości jest nieregularny, przez co nawigacja przy wraku bywa trudna.
Czy nurkowanie przy wraku jest możliwe?
Wrak ORP Wicher jest dostępny dla nurków, ale jego charakter wymaga doświadczenia. Ze względu na położenie blisko wejścia do portu konieczne jest użycie łodzi nurkowej. Na dnie widać głównie dolne fragmenty kadłuba i maszyny; wnętrza są silnie skorodowane i niezalecane do penetracji. W rejonie występują ostre krawędzie i nieregularne przeszkody metalowe.
Jak dotrzeć do miejsca i czego wymaga wyprawa?
Dojście z centrum Helu prowadzi brzegiem w stronę portu wojennego; najkrótsze dojście od plaży wskazywane jest przy wejściu numer 67. Spacer z portu rybackiego zajmuje zwykle około 20–30 minut. Ze względu na bliskość brzegu i nawigacyjne utrudnienia nurkowie zalecają użycie kompasu oraz boi powierzchniowej. Z brzegu wrak oryginalnego Wichru nie zawsze jest widoczny; częściej widoczne są powojenne kadłuby, które pełnią funkcję falochronu.
Jakie ograniczenia i zagrożenia obowiązują przy wraku?
Wrak jest chroniony jako zabytek, dlatego obowiązuje ostrożność przy jego eksploracji. Wejście na pokłady powojennych kadłubów użytych jako falochron jest zabronione i niebezpieczne. Dla nurków kluczowe są doświadczenie w nawigacji wrakowej oraz odpowiedni sprzęt do nurkowania przy płytkich, ale złożonych stanowiskach. W rejonie bywa prąd przybrzeżny i ograniczona widoczność, co podnosi ryzyko manewrów pod wodą.
Na dnie widoczne są jedynie fragmenty oryginalnej konstrukcji; większość nadbudówek i wyposażenia nie zachowała się. Wrak spoczywa na stoku od około 6 m do 21 m głębokości.
