| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Urszula Borkowska (wł. Amalia Borkowska) |
| Data urodzenia | 11 sierpnia 1935 |
| Miejsce urodzenia | Gdynia |
| Data śmierci | 11 maja 2014 |
| Miejsce śmierci | Lublin |
| Zawód | Urszulanka, profesor historii |
| Wykształcenie i stopnie | |
| Studia | Wyższy Instytut Katechetyczny w Krakowie; Katolicki Uniwersytet Lubelski |
| Doktorat | 1976, Uniwersytet Warszawski |
| Habilitacja | 1989, Katolicki Uniwersytet Lubelski |
| Profesor | 1999, profesor zwyczajny |
| Wybrane publikacje | |
| Treści ideowe w dziełach Jana Długosza (1983); Królewskie modlitewniki (wyd. 1 – 1988, wyd. 1999); Dynastia Jagiellonów w Polsce (2011) | |
Urszula Borkowska prowadziła badania w zakresie historii średniowiecznej i wczesnonowożytnej, ze szczególnym uwzględnieniem kultury religijnej epoki Jagiellonów oraz dziejów dynastii jagiellońskiej. Używała imienia zakonnego Urszula, które pojawia się także w jej publikacjach.
Życiorys i wykształcenie
W 1953 wstąpiła do zakonu urszulanek. Śluby wieczyste złożyła 11 lutego 1959 we Wrocławiu. W latach 1956–1958 studiowała w Wyższym Instytucie Katechetycznym w Krakowie, a następnie przez rok pracowała jako nauczycielka we Wrocławiu.
W latach 1959–1964 studiowała na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Początkowo uczyła się anglistyki; po zamknięciu tego kierunku przez władze PRL w 1961 kontynuowała studia na historii. Po studiach powróciła do Wrocławia i do 1968 pracowała w tamtejszym liceum urszulańskim.
Kariera akademicka i prace naukowe
W 1968 podjęła pracę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim jako asystent w Katedrze Historii Średniowiecznej i Nauk Pomocniczych Historii. Awansowała kolejno na stanowiska: adiunkta (1976), docenta (1989) i profesora zwyczajnego (1999). W latach 1992–2008 kierowała Katedrą Metodologii i Nauk Pomocniczych Historii.
Doktorat obroniła w 1976 na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy "Kościół i obcy w świadomości Jana Długosza", napisanej pod kierunkiem Aleksandra Gieysztora. Habilitację uzyskała w 1989 na KUL-u na podstawie pracy "Królewskie modlitewniki. Studium z kultury religijnej epoki Jagiellonów (XV i początek XVI wieku)". Była promotorką rozpraw doktorskich, m.in. Pawła Krasa i Agnieszki Januszek-Sieradzkiej.
Do ważniejszych publikacji należą: "Treści ideowe w dziełach Jana Długosza" (Lublin 1983), "Królewskie modlitewniki" (wydanie pierwsze 1988, wydanie 1999, Lublin) oraz "Dynastia Jagiellonów w Polsce" (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2011). Zmarła 11 maja 2014 w Lublinie.
