| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 29 lutego 1932, Gdynia |
| Zawód | dyplomata, ambasador PRL |
| Wykształcenie | |
| Studia | Państwowy Instytut Stosunków Międzynarodowych MSZ ZSRR, Moskwa (ukończone 1963) |
| Studia podyplomowe | Akademia Dyplomatyczna MSZ ZSRS, Moskwa (1974–1976) |
| Tytuł naukowy | doktor nauk humanistycznych (1976) |
| Kariera | |
| Praca w MSZ | od 1954 |
| Ambasador | Afganistan (1978–1983), Bangladesz (1986–1990) |
| Odznaczenia | |
| Wybrane | Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; Srebrny Krzyż Zasługi; Medal 40-lecia Polski Ludowej |
Edward Baradziej był karierowym dyplomatą, znanym z pełnienia funkcji ambasadora PRL w Kabulu i w Dhace. Jego służba dyplomatyczna łączyła stałe zatrudnienie w Ministerstwie Spraw Zagranicznych z pracą w placówkach zagranicznych.
Życiorys i wykształcenie
W latach 1948–1952 Baradziej uczęszczał do Korpusu Kadetów KBW im. gen. Karola Świerczewskiego. W 1953 przekazano go do dyspozycji kadr Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego; pracował tam jako instruktor w Departamencie Szkolenia. Do 1955 pełnił obowiązki na etatach niejawnych — był młodszym szyfrantem w MBP i młodszym referentem w Komitecie do spraw Bezpieczeństwa Publicznego.
W 1963 ukończył studia w Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych Ministerstwa Spraw Zagranicznych ZSRR w Moskwie. W latach 1974–1976 odbył studia podyplomowe w Akademii Dyplomatycznej Ministerstwa Spraw Zagranicznych ZSRS w Moskwie i w 1976 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych.
Kariera dyplomatyczna
Od 1954 Baradziej był pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych PRL. W 1961–1962 działał jako członek Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Laosie. W kolejnych latach pełnił funkcje w ambasadzie PRL w Dżakarcie — najpierw jako attache (1965–1967), a potem jako radca (1971–1974).
W MSZ zajmował stanowisko naczelnika Wydziału Azji Południowo-Wschodniej w latach 1967–1971. Był doradcą ministra spraw zagranicznych w okresach 1974–1976 i 1983–1986. W 1978 objął placówkę w Kabulu jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny PRL, służył tam do 1983. W 1986 powrócił na stanowisko ambasadora — tym razem w Ludowej Republice Bangladeszu — i pozostał na nim do 1990.
Działalność polityczna i przynależności
W okresie młodzieńczym Baradziej był członkiem Związku Walki Młodych (1946–1948) oraz Związku Młodzieży Polskiej (1948–1952). Od 1952 do 1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1977–1979 był członkiem Komitetu Zakładowego PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.
Odznaczenia
Wśród wyróżnień otrzymanych przez Baradzieja znajdują się Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi oraz Medal 40-lecia Polski Ludowej. Uhonorowano go także orderami i medalami z Wietnamu: Order Zasługi Tymczasowego Rządu Rewolucyjnego Wietnamu Południowego oraz Medal za Zasługi (Demokratyczna Republika Wietnamu).
