| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 13 października 1944, Gdynia |
| Śmierć | 23 czerwca 2010, Duisburg |
| Zawód | Piłkarz, trener piłkarski |
| Kariera zawodnicza | |
| Kluby (senior) | 1. FC Lok Lipsk |
| Osiągnięcia | Wicemistrzostwo NRD 1967 (z 1. FC Lok Lipsk) |
| Kariera trenerska | |
| Początek trenerski | Rezerwy 1. FC Lok Lipsk (1970) |
| Kluby (wybrane) | FC Carl Zeiss Jena, SV Darmstadt 98, Fortuna Düsseldorf, Eintracht Frankfurt, 1. FC Köln, FC Schalke 04, FC Basel, Karlsruher SC, Alemannia Akwizgran, Hansa Rostock, Arminia Bielefeld, Bursaspor |
| Najważniejsze trofea | Puchar NRD 1974; wicemistrzostwa NRD 1973 i 1974; 3. miejsce w Bundeslidze (1990 z Eintracht Frankfurt); finał Pucharu Niemiec 2004 (Alemannia Akwizgran) |
Jörg Berger rozpoczął sportową drogę jako młodzieżowiec SSV Stötteritz, a w seniorskiej piłce występował przede wszystkim w 1. FC Lok Lipsk. Z tym klubem zdobył w 1967 roku tytuł wicemistrza NRD. Karierę zawodniczą zakończył w 1970 roku i od razu przeszedł do pracy trenerskiej.
Życiorys i początki kariery
Urodził się w 1944 roku w Gdyni. W młodości grał w SSV Stötteritz, a jako senior reprezentował 1. FC Lok Lipsk. Z Lok Lipsk wywalczył w 1967 roku wicemistrzostwo NRD. W 1970 roku zakończył występy jako zawodnik i objął funkcję trenera rezerw tego samego klubu.
Jak rozwijała się jego kariera trenerska?
W 1972 roku został szkoleniowcem FC Carl Zeiss Jena. Z tym zespołem zdobył w 1973 i 1974 roku wicemistrzostwa NRD, a w 1974 roku wygrał Puchar NRD. Następnie pracował w Hallescher FC oraz prowadził reprezentacje NRD do lat 19 i do lat 21.
W 1979 roku, po meczu kadry NRD U-21 w Jugosławii, uciekł do Niemiec Zachodnich. Tam prowadził drugoligowe drużyny SV Darmstadt 98 i SSV Ulm 1846, a przed sezonem 1981/1982 objął pierwszoligową Fortunę Düsseldorf. W Bundeslidze zadebiutował 8 sierpnia 1981 roku w przegranym 2:3 spotkaniu z VfB Stuttgart i pracował w Fortunie do października 1982 roku.
Po krótkim etapie w KSV Hessen Kassel doświadczył próby otrucia przez agentów Stasi, którzy prześladowali go po ucieczce z NRD. W 1986 roku od stycznia do marca trenował Hannover 96, a następnie prowadził SC Freiburg. W grudniu 1988 roku wrócił do Bundesligi jako trener Eintrachtu Frankfurt i w 1990 roku osiągnął z tym klubem trzecie miejsce w lidze, co było najwyższym miejscem w jego karierze.
Później pracował w 1. FC Köln i w FC Schalke 04, z którym również zajął trzecie miejsce w Bundeslidze. Prowadził też FC Basel i Karlsruher SC — z tym ostatnim w 1998 roku spadł z Bundesligi do 2. Bundesligi. Kolejne etapy to powrót do Eintrachtu Frankfurt, praca w tureckim Bursaspor oraz przejęcie Alemannii Akwizgran w 2001 roku. Z Alemannią dotarł w 2004 roku do finału Pucharu Niemiec, przegranego 2:3 z Werderem Brema, po czym odszedł z klubu.
W dalszej części kariery prowadził Hansa Rostock, z którą w 2005 roku spadł z Bundesligi. Ostatnim zespołem, który prowadził, była Arminia Bielefeld. Arminia Bielefeld była ostatnim klubem w jego karierze.
