Głaz z widocznymi wgłębieniami, które miejscowi utożsamiają z odbitymi stopami dziecka, znajduje się przy niebieskim szlaku turystycznym w gminie Miastko, w pobliżu jeziora Kamień. Miejsce bywa wymieniane w regionalnych opowieściach od co najmniej początku XX wieku. W okolicy leżą też jeziora Orle i Smołowe oraz tereny chronione o cennych przyrodniczo zbiorowiskach.
Skąd wzięły się odciski?
W regionie funkcjonuje kilka wersji legendy tłumaczących powstanie śladów. Jedna z opowieści mówi o siedmioletniej dziewczynce, która podczas zbierania jagód została ścigana przez rozbójnika. Kamień miał wówczas stać się miękki, co pozwoliło dziecku wdrapać się na jego powierzchnię i pozostawić na niej odciski stóp, a po chwili kamień znów stwardniał i sprawca zginął. Inna wersja łączy historię z macochą z zamiarem wyrządzenia krzywdy, a jeszcze inna mówi o wilczycy, która uratowała dziewczynkę i pozostawiła odcisk łapy obok śladów stóp.
Relacje o kamieniu pojawiały się już w przedwojennych niemieckich gazetach i w zapiskach nauczycieli. Zachowały się też archiwalne fotografie dokumentujące głaz. Legendy zachowały się w mowie miejscowej przez pokolenia, choć ich szczegóły różnią się między wersjami.
Co znajduje się w otoczeniu i jakie są ograniczenia?
Wokół jezior Kamień, Orle i Smołowe występują rzadkie rośliny, w tym lobelia, oraz chronione gatunki ptaków, jak bocian czarny. Wszystkie te akweny mają status rezerwatów przyrody, dlatego obowiązują tam zakazy dotyczące kąpieli i ingerencji w środowisko. Obszar cechuje urozmaicona linia brzegowa i fragmenty dawnych tras spacerowych.
W bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się inny znaczący głaz, dawniej traktowany jako pomnik z wykutym napisem Dem Andenken Bluchers. Napis jest dziś częściowo zatarty. Gebhard Leberecht von Blücher stacjonował w Miastku w latach 1787–1794, a w mieście spoczęła jego pierwsza żona, baronowa Caroline Amelie von Mehling. Sam głaz ze śladami jest wymieniany w opisach terenów i ma charakter pomnika przyrody.
Głaz ze śladami stoi przy wyznaczonej trasie turystycznej i jest elementem lokalnego dziedzictwa przyrodniczo-kulturowego. Głaz ma status pomnika przyrody.
